Technika

Ludzie do zapisu liczb używają systemu dziesiętnego, czyli cyfr od 0 do 9, które można układać w dowolnie długie ciągi liczbowe. Jednak dla maszyn taki zapis jest obcy. W komputerach stosowany jest system binarny, zwany także dwójkowym, w którym podstawą jest dwójka, a w zapisywaniu obowiązują tylko dwie cyfry: zero i jedynka. Siłą rzeczy zapis liczb wygląda w takim systemie zupełnie inaczej niż w systemie dziesiętnym.Chociaż komputery powstały dopiero w XX wieku, system binarny był znany już w XVIII wieku dzięki Gottfriedowi Wilhelmowi Leibnizowi. Dwa wieki później system binarny okazał się być idealnym rozwiązaniem dla komputerów. Dlaczego? Komputer zbudowany jest z elementów elektronicznych, które są zasilane prądem. Dlatego maszyny odbierają dwa sygnały: płynący prąd i brak prądu. Oba te stany podporządkowane zostały cyfrom, a więc jedynka oznacza zasilanie, a zero jego brak. Zatem komputer po otrzymaniu takiego ciągu znaków wie, jak ma „przetłumaczyć” maszynowy zapis na język rozumiany przez człowieka, dzięki czemu na komputerze możemy pisać teksty, oglądać zdjęcia, słuchać muzyki i tak dalej. Trzeba także pamiętać, że w systemie binarnym ciągu cyfr nie czyta się tak jak w systemie dziesiętnym. Dla przykładu: dwójka w systemie binarnym zapisana jest jako 10, czyli „jeden, zero”.Przeliczania jednego systemu na drugi można się w dość prosty sposób nauczyć, wystarczy tylko opanować zasady konwersji. Jednym ze sposobów jest mnożenie poszczególnych cyfr zapisu binarnego przez cyfrę dwa podniesioną do potęgi równej liczbie odpowiadającej miejscu danej cyfry w szeregu binarnym. Z kolei zamianę liczby z zapisu dziesiętnego na binarny można wykonać za pomocą dzielenia. Konwertowaną liczbę dzielimy przez dwa tyle razy, aż dojdziemy do jedynki – jeśli dzielenie jest z resztą, zapisujemy jeden, jeśli bez reszty, to piszemy zero.